BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Musicorum - ECPv6.11.2.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Musicorum
X-ORIGINAL-URL:https://www.musicorum.be/?lang=nl
X-WR-CALDESC:Evenementen voor Musicorum
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Paris
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20190331T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20191027T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Paris:20190708T080000
DTEND;TZID=Europe/Paris:20190708T170000
DTSTAMP:20260626T232156
CREATED:20190709T093226Z
LAST-MODIFIED:20190709T093226Z
UID:1268-1562572800-1562605200@www.musicorum.be
SUMMARY:LES DRAMES MOZARTIENS: Cécile Lastchenko (soprano) - Katarina Van Droogenbroeck (mezzo) - Kamil Ben Hsain Lachiri (baryton) - Marie Datcharry (piano)
DESCRIPTION:A. MOZART\n\nLe thème de la manipulation avec des extraits de la Clémence de Titus : \n«  La vengeance est un plat qui se mange froid… » \nDuo Vitellia-Sesto – Come ti piace imponi\, Air Vitellia – Deh se piace mi vuoi\, \nAir Sesto – Parto\, parto!\, Trio Vitellia\, Annio\, Publio – Vedrai\, Tito\, vedrai…. Vengo\, aspetate! \n  \nLe thème de la vengeance avec des extraits des Noces de Figaro : \n« Entre ruse et trahison… » \nDuo il Conte\, Susanna – Crudel perchè finora\, Aria du Conte – Hai gia vinta la cosa \n  \nLe thème de l’abandon avec des extraits de Cosi fan Tutte :\n« Loin du cœur\, loin des yeux…  » \nAria de Dorabella – « Ah scostati… Smanie implacabili »\, \nArie Guglielmo – « Non siate ritrosi »\, Duo Dorabella/Fiordiligi – « Prendero quel brunetto »\, Duo Dorabella/Guglielmo – « Il core vi dono » \n  \nFinale: \nTrio Fiordiligi\, Dorabella\, Don Alfonso – « Suave il vento » \nCécile Lastchenko \nVioloniste de formation\, Cécile a d’abord étudié le chant lyrique au Conservatoire Royal de Bruxelles dans la classe de Marcel Vanaud. Elle y obtient un Master spécialisé (la plus Grande Distinction)\, puis un deuxième Master of Music à la Guildhall School of Music and Drama de Londres\, dans la classe d’Yvonne Kenny.  De 2014 à 2018\, Cécile se perfectionne à la Chapelle Musicale Reine Elisabeth de Belgique\, sous la direction de José van Dam et Sophie Koch. Lauréate de plusieurs concours internationaux\, (1er Grand prix du concours « Les nouveaux talents de l’art lyrique »\, 1er prix Young Talent du concours international Bell’Arte\,  2ème prix du concours international Léopold Bellan\, Paris\, lauréate du Concours international des Symphonies d’Automne de Mâcon 2018). Comme premiers rôles à l’opéra\, Cécile a interprété Susanna dans les « Nozze di Figaro » de Mozart au Théâtre Royal de Bruxelles et Inès dans « la Favorite » de Donizetti à l’Opéra Royal de Wallonie. Warner Music a publié un coffret « Debussy » (2018) dont Cécile a enregistré des ariettes oubliées\, version soprano et orchestre due à André Caplet\, accompagnée par le Music Chamber Orchestra sous la direction de Ayrton Desimpelaere. \n  \nCécile was een violist door te trainen en studeerde eerst lyrische zang aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel in de klas van Marcel Vanaud. Ze studeerde af met een Master’s degree (de hoogste onderscheiding) en een tweede Master of Music aan de Guildhall School of Music and Drama in Londen\, in de klas van Yvonne Kenny. Van 2014 tot 2018 vervolmaakte Cécile zichzelf in de Muziekkapel Koningin Elisabeth in België\, onder leiding van José van Dam en Sophie Koch. Winnaar van verschillende internationale competities\, (1e hoofdprijs van de wedstrijd ‘Nieuwe talenten van de opera’\, 1e jonge talentprijs van de internationale wedstrijd Bell’Arte\, 2e prijs van de internationale wedstrijd Leopold Bellan\, Parijs\, winnaar van de internationale symfonieëncompetitie Herfst van Mâcon 2018). Als hoofdrollen in opera speelde Cécile Susanna in “Nozze di Figaro” van Mozart in het Théâtre Royal in Brussel en Inès in Donizetti’s “La Favourite” in de Opéra Royal de Wallonie. Warner Music heeft een boxenset “Debussy” (2018) uitgebracht\, waarvan Cécile de vergeten ariettes\, sopraansaxofoon en orkest heeft opgenomen dankzij André Caplet\, begeleid door het Music Chamber Orchestra onder leiding van Ayrton Desimpelaere.             Site web : www.cecilelastchenko.com  Katarina Van Droogenbroeck \nAttirée par la musique baroque\, Katarina a travaillé avec Ton Koopman\, Andreas Scholl\, Jaap ter Linden et René Jacobs lors de sa spécialisation à Frankfort. (Barockvokal). Egalement passionnée de musique de chambre\, elle forma le trio Capricorn avec le pianiste Philippe Riga et l’altiste française Hélène Desaint en 2017\, leur répertoire va de Brahms à Liszt et Massenet. Depuis Septembre 2014\, elle se perfectionne à la Chapelle Musicale Reine Elisabeth de Belgique sous la direction de José van Dam.Elle chanta notamment le Messie de Haendel au Palais Royal de Belgique\, le Requiem de Mozart à Flagey et de nombreuses cantates de Haendel. En mars dernier elle chanta les Nuits d’été de Berlioz avec l’orchestre La Verdi dirigé par Patrick Fournillier à l’auditorium Verdi de Milan. Invitée au festival de musique de chambre Ravinia à Chicago en août 2019\, elle y interprétera les Frauenliebe und leben de Schuman avec le pianiste Helmut Deutsch. Lauréate de la Fondation Royaumont\, Katarina se perfectionne auprès de la mezzo-soprano Trish McCaffrey et de la coach vocale Jocelyne Dienst. \nAangetrokken door barokmuziek\, werkte Katarina tijdens zijn specialisatie in Frankfurt met Ton Koopman\, Andreas Scholl\, Jaap ter Linden en René Jacobs. (Barockvokal). Ook gepassioneerd door kamermuziek\, vormde ze in 2017 het Steenboktrio met pianist Philippe Riga en de Franse violist Hélène Desaint\, hun repertoire gaat van Brahms tot Liszt en Massenet. Sinds september 2014 studeert ze aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth in België onder leiding van José van Dam. Ze zong de Messias van Haendel op het Koninklijk Paleis in België\, het Requiem van Mozart in Flage en veel cantates van Haendel. Afgelopen maart zong ze Berlioz’s Nuits d’été met het Verdi-orkest olv Patrick Fournillier in het Verdi Auditorium in Milaan. In augustus 2019 werd ze uitgenodigd voor het Ravinia Kamermuziekfestival in Chicago\, en speelde Schuman’s Frauenliebe und leben met pianist Helmut Deutsch. Laureaat van de Royaumont Foundation\, Katarina perfectioneerde zichzelf met mezzo-sopraan Trish McCaffrey en vocale coach Jocelyne Dienst. \n Kamil Ben Hsain Lachiri  \nKamil Ben Hsaïn Lachiri\, jeunes chanteurs des plus prometteurs de Belgique\, étudie le piano ensuite il découvre le chant\, dans la classe de Françoise Viatour et de Benoît Giaux\, dont il est diplômé avec Grande Distinction. Lauréat de l’Académie du Théâtre Royal de la Monnaie 2018 et finaliste du Concours Voix nouvelles 2018\, il fait ses débuts à l’Opéra de Dijon dans le rôle d’Hercules dans El Prometeo d’Antonio Draghi\, il a chanté Papageno dans Die Zauberflöte au Festival de l’Ile d’Yeu\, la basse solo dans la Passion selon Saint-Jean de Bach et le baryton dans le Requiem de Fauré au Bozar de Bruxelles. En soliste\, Kamil chante à La Monnaie de Munt\, à l’Opéra d’Amsterdam\, à l’Opéra Royal de Wallonie\, à l’Opéra de Pittsburgh…En parallèle à ses activités de chanteur\, Kamil a une licence de piano\, il est également Maître en économie (UNamur et UCL) et Maître en finance (Geneva School of Economics). \n  \nKamil Ben Hsaïn Lachiri\, jonge zangers van de meest veelbelovende van België\, studeerde piano toen hij ontdekte het zingen in de klas van Françoise Viatour en Benedict Giaux\, waar hij afstudeerde met grote onderscheiding. Winnaar van de Academy of Theatre Royal de la Monnaie in 2018 en finalist Contest nieuwe Voice 2018 debuteerde hij bij de Dijon Opera in de rol van Hercules in El Prometeo Antonio Draghi\, zong hij Papageno in Die Zauberflöte op het Ile d’Yeu-festival\, bas-solo in Bach’s Saint-Jean Passion en bariton op het Requiem van Fauré in Bozar in Brussel. Als solist\, Kamil zong in La Monnaie de Munt\, in Opera Amsterdam\, de Koninklijke Opera van Wallonië\, de Pittsburgh Opera … Naast zijn zang activiteiten Kamil licentie piano\, het is ook Master in de economie (UNamur en UCL) en Master in finance (Genève School of Economics). \n  \n Marie Datcharry \nMarie Datcharry débute le piano au Conservatoire de Bayonne\, se perfectionne ensuite auprès de Jacques Rouvier à Paris avant d’intégrer le Conservatoire royal de Bruxelles dans les classes de Jean-Claude Vanden Eynden (Licence)\, Dominique Cornil (Master) et Philippe Riga (Master d’Accompagnement). Lauréate de nombreux concours (Prix de la Dame des Aulnes\, Concours Charlier\, Concours Horlait-Dapsens\, Prix « Coup de coeur » du Festival Musiq’3\, Prix du Patrimoine Gerofi-Baschwitz\, Cap-Ferret Music Open\, finaliste du Osaka International Music Competition)\, elle est également soutenue par la Fondation Wernaers et la Fondation Vocatio. Marie est accompagnatrice au Conservatoire royal de Bruxelles et dans le département chant de la Chapelle Musicale Reine Elisabeth dirigé par José Van Dam\, ainsi que depuis 2018 pianiste invitée de La Monnaie/De Munt. \nMarie Datcharry begon met piano aan het Conservatorium van Bayonne\, daarna studeerde bij Jacques Rouvier in Parijs voordat hij het Koninklijk Conservatorium van Brussel in de klas van Jean-Claude Vanden Eynden (License)\, Dominique Cornil (Master) en Philippe Riga ( Meester van Begeleiding). Winnaar van vele wedstrijden (de Vrouwe van Erl Prijs\, Charlier Contest\, Contest Horlait-Dapsens\, Price “Favorite” van Musiq’3 Festival\, Heritage Award Gerofi Baschwitz-Cap-Ferret Music Open finalist Osaka International Music Competitie)\, wordt het ook gesteund door de Wernaers Foundation en de Vocatio Foundation. Mary is begeleider aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en in het zingen afdeling van de Muziekkapel Koningin Elisabeth geregisseerd door José Van Dam\, evenals sinds 2018 gastpianiste van De Munt. \n  \n  \n  \n  \nWolfgang Amadeus Mozart : (1756-1791)\, à Salzbourg (principauté du Saint-Empire romain germanique)\,Vienne le 5 décembre 17912\, est un compositeur. Il laisse une œuvre impressionnante (626 œuvres sont répertoriées dans le catalogue Köchel)\, qui embrasse tous les genres musicaux de son époque. Selon le témoignage de ses contemporains\, il était\, au piano comme au violon\, un virtuose. On reconnaît généralement qu’il a porté à un point de perfection le concerto\, la symphonie\, et la sonate\, qui devinrent après lui les principales formes de la musique classique\, et qu’il fut l’un des plus grands maîtres de l’opéra. Son succès ne s’est jamais démenti. Son nom est passé dans le langage courant comme synonyme de génie\, de virtuosité et de maîtrise parfaite. Mozart est\, avec Haydn et Beethoven\, l’un des principaux représentants du style classique « viennois ». Dans une époque dominée par le style galant\, Mozart réalise la synthèse des complexités contrapuntiques propres au baroque tardif et des formes novatrices influencées notamment par les fils Bach ou par Haydn. Si Mozart est le meilleur représentant du style classique\, son style va toutefois bien au-delà : il est l’un des plus personnels et des plus immédiatement reconnaissables à l’oreille.Il est impossible de définir Mozart par un genre précis. Opéra\, symphonie\, concerto\, musique de chambre\, musique sacrée… Mozart est un touche-à-tout qui s’approprie chaque genre\, chaque forme\, chaque instrument pour mieux le réinventer. Si les traits principaux du style classique sont bien présents dans ses œuvres (clarté de la structure et de ses articulations\, équilibre de la formation\, harmonie simple)\, si son don inné pour la mélodie est une évidence\, Mozart en joue pour mieux faire ressortir tel motif\, telle dissonance\, surprendre par des audaces peu prisées de ses contemporains : quelques œuvres\, à l’époque confidentielles\, en portent la marque (comme la Fantaisie en ut mineur KV. 475 ou le Quatuor « Dissonance » KV. 465\, dont l’introduction justifie le nom). Mozart n’était pas pour autant un révolutionnaire. Lorsqu’il compose ses opéras\, c’est chaque fois avec une alternance entre opera buffa (les Noces de Figaro\, Così fan tutte) inspirés de l’opéra napolitain qui connait alors un grand succès et opera seria(Idomeneo). Et son avant-dernier opéra rompt avec chacun de ces deux styles puisqu’il s’agit d’un singspiel\, une opérette allemande chargée de symbolisme et\, à vrai dire\, inclassable : la Flûte enchantée qui prend place dans une série d’opéras populaires créés par Schikaneder\, directeur de troupe. \nwas een uit het prinsaartsbisdom Salzburg afkomstige componist\, pianist\, violist en dirigent. Hij excelleerde in elke courante muziekvorm uit zijn tijd\, met name in opera\, de symfonie\, het pianoconcert en kamermuziek.[1] De muziek die hij als volwassene componeerde\, geworteld in Oostenrijkse en Zuid-Duitse tradities maar gekleurd door de Italiaanse opera\, kenmerkt zich door haar melodische schoonheid\, formele perfectie en rijkdom van harmonie en textuur.[2] Samen met Johann Sebastian Bach en Ludwig van Beethoven wordt hij beschouwd als componist die binnen een traditie nieuwe muzikale concepten bedacht en die diepgaande invloed uitoefende op alle na hem komende componisten. Mozarts werk wordt gerekend tot de muziek van de klassieke periode. Samen met Joseph Haydn en Ludwig van Beethoven vormt hij\, muziekhistorisch gezien\, de Eerste Weense School. In februari 1786 vond op het Schloss Schönbrunn in aanwezigheid van keizer Jozef II een bijzondere wedstrijd plaats: Op 1 mei van hetzelfde jaar vond in het Burgtheater te Wenen de eerste uitvoering plaats van de opera buffa Le nozze di Figaro (KV 492). Het libretto was van de hand van Lorenzo da Pontedie zich daarvoor baseerde op het Franse\, door Jozef II verboden\, toneelstuk Le mariage de Figaro van Pierre Beaumarchais. Ook in Praag werd Figaro enthousiast onthaald. Mozart reisde\, in gezelschap van zijn vrouw Constanze\, in januari 1787 naar de stad om er persoonlijk een opvoering van de opera te dirigeren. Tijdens zijn verblijf aldaar beleefde de Praagse symfonie in D-groot (KV 504\, Symfonie nr. 38) haar première. In 1787 reisde Ludwig van Beethoven naar Wenen om les te krijgen van Mozart. Van een persoonlijke ontmoeting tussen beide componisten is echter niets bekend. De opera Don Giovanni werd in Wenen maar matig gewaardeerd. Op 26 januari 1790 — een dag voor Mozarts vierendertigste verjaardag — vond in Wenen met veel bijval de eerste uitvoering plaats van de opera Così fan tutte (KV 588). Dit is de derde (en laatste) Mozart-opera waarvoor Da Ponte het libretto schreef. In 1790 stierf Jozef II (13 maart 1741 – 20 februari 1790)\, keizer van het Heilige Roomse Rijk (van 1765 tot 1790). Hij werd opgevolgd door zijn jongere broer Leopold II\, die niet zo in muziek geïnteresseerd was als zijn voorganger. Op 4 maart 1791 gaf Mozart zijn laatste publieke optreden in de Jahnsche Saal als componist en pianovirtuoos met een uitvoering van het pianoconcert in Bes-groot (KV 595\, nr. 27). Voor die gelegenheid componeerde hij een bestelde opera: La clemenza di Tito. Mozart bezocht er de Praagse vrijmetselaarsloge Zur Wahrheit und Einigkeit waar zijn cantate Die Maurerfreude uitgevoerd werd. Medio september voltooide de componist de door Emanuel Schikaneder bestelde opera: Die Zauberflöte. Bij de première op 30 september dirigeerde hij zelf de opera die een groot succes kende e
URL:https://www.musicorum.be/event/les-drames-mozartiens-cecile-lastchenko-soprano-katarina-van-droogenbroeck-mezzo-kamil-ben-hsain-lachiri-baryton-marie-datcharry-piano/?lang=nl
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Paris:20190708T121500
DTEND;TZID=Europe/Paris:20190708T130000
DTSTAMP:20260626T232156
CREATED:20190622T165754Z
LAST-MODIFIED:20190627T113212Z
UID:592-1562588100-1562590800@www.musicorum.be
SUMMARY:PIANO ENSEMBLE QUARTZ  – Blaaskwintet
DESCRIPTION:Florian Noack\, piano  \nHélène Lagaditis\, fluit –  \nThierry Cammaert\, hobo \nMathieu Roskam\, klarinet –  \nPascal Moreau\, hoorn \nDaniel Demoustiez\, fagot \n\nAlbert ROUSSEL Divertissement op. 6 voor blaaskwintet en piano \nClaude LEDOUX Désirs de Lune pour quintet voor blaaskwintet\, glasflessen en kleine resonante percussie \nJoseph JONGEN Rhapsodie pour quintet voor blaaskwintet en piano \nFlorian NOACK \nMet vier prestigieuze onderscheidingen werd het uitzonderlijke talent van Florian Noack al op heel jonge leeftijd erkend\, met name « Jonge artist van het jaar » voor zijn opname met eigen bewerkingen en parafrasen ; een Diapason d’Or ; het International Classical Music Award ; een Octave de la Musique voor zijn opname van de muziek van Sergej Ljapoenov. Ook voor zijn jongste CD « Album d’un Voyageur » won hij een Diapason d’Or. Florian Noack is laureaat van meer dan twintig wedstrijden. Hij wordt regelmatig op talrijke festivals uitgenodigd in China\, Zuid-Korea\, de Verenigde Staten\, in Duitsland\, Frankrijk\, Mexico en in België.  \n HET QUARTZ ENSEMBLE \nDit ensemble werd in 1991 als blaaskwintet opgericht. Het gasteert op festivals in heel Europa\, Japan\, Zuid Korea\, China\, Afrika\, Canada…Het speelt graag samen met harp\, klavecimbel\, zang en voordracht. In het gezelschap van de schrijvers Gaston Compère \, Bernard Tirtiaux en Peter Holvoet-Hanssen\, neemt het deel aan muziek- en woordavonden. Het heeft een groot aantal werken gecreëerd : Leduc\, Ledoux\, Lysight\, Béro\, Mortier\, Bosse\, Noack\, Adam. \n Albert ROUSSEL (1869-1937) –  Divertissement staat voor afleiding\, amusement. Het stuk is dan ook “licht” van karakter. De speelsheid komt ook naar voren uit de bezetting waarvoor Roussel het werk schreef: blaaskwintet en piano. Het werk werd voor het eerst gespeeld aan het Société moderne d’instruments à vent (‘Moderne vereniging voor blaasinstrumenten’) op 10 april 1906. Voor wat betreft de stijl werd Roussel bij dit werk beïnvloed door La Mer van Claude Debussy. \nClaude LEDOUX (1960)-   « Désirs de Lune » werd in 2010-11 gecomponeerd. Het stuk is gewijd aan het ensemble Quartz. Het ging in première in Seoel. Zijn wortels bevinden zich in de traditionele literatuur en muziek van het « land van de stille ochtend ». Deze compositie gebruikt het  zachte gehoor voor klanken van de maan en ze incarneert via de doorzichtige\, diafane\, vreemde dans die met de adem van de stemmen beweegt op een gedicht uit de traditie van de Koreaanse Sijo. „Het water“ en „de adem“ zijn trouwens geliefde thema’s van het Oosten. Ze refereren naar de flessenspellen als een netwerk van spirituele ademhalingen gepaard met onverwachte spookachtige tonen. \nJoseph JONGEN (1873-1953) – Rhapsodie pour fluit\, hobo\, klarinet\, hoorn\, fagot en piano opus 70  Gecomponeerd in 1922\, verassend door zijn aaneenschakeling van sferen\, door zowel zijn modulaties als zijn zeer kleurrijke instrumentatie\, onthuit dit eendelige werk de sterke verbeeldingskracht en het eclectisme van de componist. Vanaf de kronkelwegen van het impressionistische aanvangsrecitatief\, voert Jongen uitvoerder en toehoorder zonder rustpauze mee naar het ornamentele krulwerk van een smachtende habanera en een zeer ritmische farandole. Er volgt een krachtige triomfmars en passages van lyrische vervoering en tenslotte een wilde tarentelle. \nThierry Cammaert  \nthierry.cammaert@skynet.be \n 
URL:https://www.musicorum.be/event/piano-ensemble-quartz-quintette-a-vent-blaaskwintet/?lang=nl
LOCATION:Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België – Auditorium 490\, Regentschapsstraat 3\, Brussel\, 1000\, Belgique
END:VEVENT
END:VCALENDAR