Thomas Lefort et Eliane Reyes : Duo viool-piano

César Franck : Sonate pour violon et piano 

• Allegretto ben moderato
• Allegro
• Recitativo-Fantasia (ben moderato)
• Allegretto poco mosso

Pablo de Sarasate : « Airs bohémiens »

Thomas Lefort

“Een magnetische muzikale persoonlijkheid met een wonderlijke verbeelding, Thomas Lefort speelt met een geheel eigen, natuurlijke stijl die doet denken aan de grote violisten van de Gouden Eeuw.” (Glenn Dicterow, voormalig concertmeester van het New York Philharmonic Orchestra)

Thomas Lefort, geboren in 1994 in Marseille, is een Franse violist die geprezen wordt om zijn originaliteit en virtuositeit door talrijke artiesten zoals Maxime Vengerov, Hagai Shaham, Jian Wang, Kyoko Takezawa… Op 13-jarige leeftijd werd hij opgemerkt door Ivry Gitlis, wiens leerling hij werd en met wie hij een intense artistieke en menselijke band onderhield tot diens overlijden. Hij kreeg zijn opleiding van Frédéric Ladame, vervolgens Suzanne Gessner en Patrice Fontanarosa, en trad in 2012 toe tot het Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris in de klas van Roland Daugareil, waar hij zijn Eerste Prijs viool behaalde met de hoogste onderscheiding. Hij vervolmaakte zich daarna bij Salvatore Accardo in Italië en bij Renaud Capuçon in Lausanne.

Als laureaat van talrijke prestigieuze wedstrijden (Ginette Neveu, Rodolfo Lipizer, Shanghai Isaac Stern International Competition, …) trad hij als solist op met orkesten zoals het Orchestre National d’Île-de-France, het Oeral Filharmonisch Orkest, het Filharmonisch Orkest van Roemenië, het Orkest van Padua, het Orchestre Pasdeloup, het Orchestre des Pays de la Loire, het Regionaal Orkest van Cannes-Provence-Alpes-Côte d’Azur, het Orchestre National Avignon-Provence, onder leiding van gerenommeerde dirigenten zoals Jean-Claude Casadesus, Dmitri Liss en Roberto Fores Veses.

Als vaste gast op grote internationale podia en festivals speelde Thomas Lefort in de Philharmonie de Paris, Salle Gaveau, Salle Pleyel, Théâtre du Châtelet, maar ook in de Victoria Hall in Genève en de Philharmonie van Jekaterinenburg. Hij nam deel aan evenementen zoals het Martha Argerich Festival in Hamburg en Lugano, het Chopin Festival in Nohant, Violon sur le Sable, de Sommets Musicaux de Gstaad, de Folles Journées in Nantes en Jekaterinenburg.

Met de steun van de Ute en Patrick Petit-beurs bracht hij in 2019 zijn eerste album Folk uit bij het label Mirare, in duo met pianist Pierre-Yves Hodique. Dit album werd geprezen door critici om zijn muzikale expressie en gevoeligheid. In 2023 verscheen Il Violino Solo, een verkenning van solowerken van Bach, Paganini en Ernst. Daarnaast is hij te horen op de soundtracks van verschillende films, waaronder L’Innocent van Louis Garrel en Frère et Sœur en Tromperie van Arnaud Desplechin.

Als artistiek directeur en medeoprichter van het festival Les Étoiles du Classique in Saint-Germain-en-Laye zet hij zich in om klassieke muziek toegankelijk te maken voor een breed publiek. Hij is tevens professor aan de École Normale de Musique de Paris Alfred Cortot en bespeelt een replica van de Stradivarius 1709 Le Tivadar Nachéz, vervaardigd door Stephan Von Baehr.

Eliane Reyes

Eliane Reyes, die over de hele wereld wordt uitgenodigd om op te treden, betovert het publiek met haar muzikale persoonlijkheid. Ze durft steeds nieuwe wegen in te slaan, maar behoudt altijd die subtiele toets die haar identiteit is. Aanvankelijk opgeleid door haar moeder, gaf ze haar eerste recital toen ze 5 jaar oud was en kreeg ze in hetzelfde jaar de César Franck prijs. Haar ontmoetingen met Gyorgy Cziffra op 10-jarige leeftijd, die haar de jongste laureaat van zijn stichting maakte, en Martha Argerich op 14-jarige leeftijd, markeerden een beslissende fase in haar leven als pianiste. Ze studeerde aan het Conservatoire Royal de Bruxelles, daarna aan de Chapelle Musicale Reine Elisabeth bij Jean-Claude Vanden Eynden en Eliane Reyes werd drie keer genomineerd voor de “International Classical Music Awards” en won de “Octaves” voor muziek in België voor haar hele carrière. Een 45 minuten durende documentaire over haar muzikale carrière, “Jeunes solistes, grands destins”, geregisseerd door Thierry Loreau en Pierre Barré, werd uitgezonden op de Belgische nationale televisie RTBF. Tegenwoordiggeeftze les aan het Conservatoire Royal de Musique de Bruxelles en het Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris. Als ereburger van haar geboortestad Verviers (België) ontving ze als eerste Belgische pianiste het insigne van “Chevalier de l’ordre des Arts et des Lettres” in Frankrij.