Elsa de Lacerda en Matthieu Idmtal – viool en piano

E. Grieg (1843–1907)
Sonate nr. 3 in c mineur, op. 49

Allegro molto e appassionato
Allegretto espressivo alla Romanza
Finale: Allegro animato

E. Grieg (1843–1907)
Solveigs lied (Peer Gynt)

Elsa de Lacerda

“Charisma, aanwezigheid, technische beheersing: de viool van Elsa de Lacerda straalt een rijke en betoverende klank uit, ten dienste van een grenzeloze verbeelding, finesse en vrijheid.” Tully Potter – The Strad

Al vroeg werd zij opgemerkt om de bijzonderheid van haar muzikale temperament. Op veertienjarige leeftijd ontving Elsa de Lacerda de Medaille van de Regering na haar overwinning in het Crédit Communal-concours. Enkele maanden later maakte zij haar solodebuut met het Orchestre Philharmonique Royal de Liège, de eerste stap in een carrière die wordt gekenmerkt door hoge artistieke eisen, nieuwsgierigheid en een diepe verbondenheid met de kamermuziek.

Zij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel in de klas van Endré Kleve, waar zij vijf eerste prijzen en verschillende hogere diploma’s met grote onderscheiding behaalde. Gedreven door een voortdurende behoefte aan verbreding vervolmaakte zij haar opleiding in de Verenigde Staten aan het Eastern Music Festival en in Italië aan de Accademia Musicale Chigiana.

Haar affiniteit met kamermuziek ontwikkelde zich onder invloed van meesters als Walter Levin, Rainer Schmidt, Heime Müller, Natalia Prischepenko en Eberhard Feltz, wier onderwijs haar benadering van het repertoire blijvend heeft gevormd.

Zestien jaar lang was zij eerste violiste van het Quatuor Alfama, waarmee zij een intense concertactiviteit ontwikkelde op de belangrijkste Europese podia. Zij trad onder meer op in Bozar, deSingel, de Philharmonie de Paris, de Cité de la Musique, het Grand Théâtre de Genève, de Philharmonie Luxembourg, het Musée d’Orsay en Flagey. Daarnaast was zij te horen op talrijke festivals, waaronder het Festival d’Ambronay, de Flâneries Musicales de Reims, het Festival Artonov, het Festival van Alcobaça, evenals de festivals van Crans-Montana en van de Zwitserse radio.

Haar discografie, met negen opnames voor de labels Musica Ficta, Fuga Libera, Cyprès en Harmonia Mundi, wordt regelmatig geprezen door de Belgische en internationale pers. Haar album Still Schubert, uitgebracht bij Cyprès, werd in 2020 bekroond met een Octave de la Musique.

Tot haar recente projecten behoren Change (2023), opgenomen voor het label Cyprès, een programma met elf creaties geïnspireerd door revolutionaire en verzetsliederen, evenals Kiki à Paris (2024), ontwikkeld met mezzo-sopraan Albane Carrère en gitariste Magali Rischette. Dit laatste project, een hommage aan Kiki de Montparnasse, verkent op verfijnde wijze de gevoelige verbindingen tussen Franse melodie en het ontstaan van het chanson.

Naast haar carrière als uitvoerend musicus ontwikkelt Elsa de Lacerda al meer dan twintig jaar een erkende activiteit als journalist en muziekcriticus. Als producer en presentatrice bij Musiq3 (RTBF) gedurende veertien jaar creëerde zij onder meer het dagelijkse programma Autour de Midi, gewijd aan concert- en discotheekactualiteit. Zij presenteerde eveneens meermaals de Koningin Elisabethwedstrijd voor radio en televisie.

Zij werkt als criticus samen met Le Soir, La Libre Belgique en Le Vif/L’Express en neemt deel aan de “luistertafel” van Musiq3. Sinds 2026 schrijft zij ook voor het tijdschrift Diapason.

Elsa de Lacerda bespeelt een Florentijnse viool van Tomaso Carcassi uit 1766, genereus ter beschikking gesteld uit de collectie van Michaël Guttman.

Matthieu Idmtal

“Ik heb Sofronitsky, Gilels, Richter en Ashkenazy beluisterd — allemaal grote vertolkers van Scriabin. De jonge pianist Matthieu Idmtal heeft het potentieel om zich bij deze selecte groep te voegen.”
— The American Record Guide

“Hij speelt met grote gevoeligheid, met flair en verbeelding, en vooral met veel poëzie.”
— Radio Klara

“De Belgische pianist Matthieu Idmtal creëert een wonderlijk kleurrijke en diepe klankwereld die mij niet alleen heeft verrast, maar nog meer volledig heeft geboeid. Zijn brede technische vocabulaire leidt tot interpretaties die op schitterende wijze sonore schoonheid en onweerstaanbare welsprekendheid combineren.”
— Opus Klassiek

Matthieu Idmtal heeft zich inmiddels gevestigd op de nationale en internationale concertpodia en wordt geprezen door pers en publiek. Laureaat van meer dan 15 internationale concoursen was hij te gast in de belangrijkste Belgische zalen zoals Bozar, Flagey, De Bijloke, deSingel, Concertgebouw Brugge, de Philharmonie van Luik en de Handelsbeurs, en nam hij deel aan internationale festivals zoals het Klara Festival, Festival Musiq’3, Les Sommets du Classique (Zwitserland), Palermo Classica (Italië), Musicales en Côte chalonnaise (Frankrijk), Les Sommets Musicaux de Gstaad (Zwitserland), Festival Musical d’Arcangues (Frankrijk), Festival Zeeuwsch-Vlaanderen (Nederland), de Festivals van Wallonië, enz.

Hij heeft inmiddels drie cd’s op zijn naam: de integrale sonates voor viool en piano van Edvard Grieg (2017), samen met violiste Maya Levy; de 12 Etudes op. 8 en de 24 Preludes op. 11 van Alexander Scriabin (2018); en de pianosonate op. 7 en de 14 Lyrische stukken van Edvard Grieg (2021), uitgebracht bij Piano Classics. De twee laatste cd’s ontvingen de prijs “Keuze van Klara” van Radio Klara en een vijfsterrenrecensie in het tijdschrift Classica.

Als vooraanstaand vertolker van de muziek van Scriabin wijdde Matthieu Idmtal talrijke recitals aan de componist en trad hij meermaals op voor de Europese Scriabin-vereniging. Als muzikant, gevoelig en verfijnd, met een grote poëtische intensiteit, gaf hij recitals en concerten met orkest in België, Italië, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië, Zwitserland, Letland en Spanje.

Ook gepassioneerd door kamermuziek won hij verschillende prijzen: in pianoduo met Anastasia Kozhushko, en als Duo Levy-Idmtal met violiste Maya Levy. Dit onder meer in concoursen zoals de Youth ’n Classic Prize (België), het Concorso Internazionale San Cristoforo (Italië) en de publieks- en persprijs op het Internationaal Kamermuziekconcours van Almere (Nederland).

Hij werd eveneens verkozen tot Supernova (België), wat hem een tournee door het hele land opleverde. Het repertoire van Matthieu Idmtal strekt zich uit van de barok tot hedendaagse muziek, met een bijzondere interesse voor romantische en postromantische muziek, met Frédéric Chopin en Alexander Scriabin als favoriete componisten.

Zijn affiniteit met de eerste leidde tot de oprichting van de Brussels Chopin Days, een internationale concertreeks volledig gewijd aan Chopin, waarvan hij sinds 2013 artistiek directeur is. Hij zet zich ook in voor minder bekende werken en heeft een interesse in jazzmuziek.

Matthieu Idmtal wordt regelmatig uitgenodigd om masterclasses te geven en maakt geregeld deel uit van jury’s van nationale en internationale wedstrijden. Onder de docenten die zijn muzikale vorming hebben begeleid en zijn loopbaan hebben beïnvloed, spreekt hij met bijzondere dankbaarheid over Frima Nakhimovitch, Maria Andreeva en Vitaly Samoshko.